klimatyzator do domu

Dyrektywa w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Energy Performance Directive – 2002/91/EC) powstała w celu ograniczenia emisji dwutlenku węgla. Jednym ze sposobów realizacji tego celu jest ograniczenie zużycia energii w budynkach, wykorzystywanej na ogrzewanie, chłodzenie, przygotowanie ciepłej wody użytkowej, czy oświetlenie. W ramach redukcji zużycia energii na ogrzewanie i chłodzenie (w zakresie wentylacji i klimatyzacji) w artykule 9 ustanowiono obowiązek wprowadzenia regularnej kontroli systemów klimatyzacji o efektywnej nominalnej mocy większej niż 12 kW.
W kolejnym akapicie stwierdza się, że kontrola ta ma być prowadzona trzema torami i ma obejmować:
● zbadanie sprawności działania klimatyzacji,
● sprawdzenie dostosowania klimatyzacji do potrzeb i wymagań chłodzenia budynku,
● doradztwo dla użytkowników w zakresie ewentualnych udoskonaleń lub wymiany systemu klimatyzacji oraz w zakresie rozwiązań alternatywnych.

W związku z powyższym można zdefiniować wymagany zakres inspekcji jako:
● inspekcję stanu technicznego instalacji,
● sprawdzenie strategii działania systemu w powiązaniu z obsługiwanym budynkiem,
● wskazania dla użytkownika.

Z zastrzeżeniem, że powyższe elementy powinny być realizowane pod kątem:
● redukcji zużycia energii,
● ograniczenia emisji CO₂,
● informacji dla użytkownika o komforcie zapewnianym przez system.

Następny artykuł dyrektywy określa między innymi kto ma dokonywać inspekcji.
Państwo ma zapewnić, aby inspekcja była wykonywana w sposób niezależny przez kwalifikowanych i/lub akredytowanych ekspertów. Mogą oni działać jako samodzielni fachowcy, lub jako osoby zatrudnione w firmach publicznych lub prywatnych.
W dalszej części przedstawiono analizę możliwości realizacji powyższych celów przy wykorzystaniu wytycznych zawartych w projektach norm europejskich i przyjętych ograniczeniach. W wyniku analizy zaproponowano roboczą wersję „protokołu okresowej inspekcji systemu wentylacji i klimatyzacja wyposażonego w urządzenie chłodnicze o mocy powyżej 12 kW”.

Przykład obliczeniowy – chłodzenie

Dane

system klimatyzacji 2-rurowy, wysokość kanału podłogowego 132 mm

Długość kanału podłogowego 2000 mm

Obliczenia dla ustawienia prędkości obrotowej 60%

Temperatura na zasilaniu tW1 = 8 °C

Temperatura na powrocie tW2 = 12 °C

Temperatura powietrza pomieszczenia tL = 26 °C

Wilgotność względna = 50 %

Szukane

Moc chłodnicza, całkowita QK w W

Moc chłodnicza, jawna QS w W

Temperatura powietrza na wylocie tL2 w °C

Opór hydrauliczny RH w kPa

Obliczenie klimatyzacji

Obliczanie normatywnej mocy chłodniczej na podstawie tabeli mocy chłodniczych na str. 47 przy ustawieniu prędkości obrotowej 60%

i wodzie lodowej 16/18 °C, tL= 27 °C, wilg. wzgl. = 50 %

QKn = 769 W; QSn = 769 W

tW1 +t 7) Δt W2 8+12 U = tL - = 26 -  = 16 K

Z tabeli wykładników korekty mocy chłodniczej w przypadku urządzenia klimatyzacyjnego

Katherm HK 340, 2-rurowego, wysokość kanału 132 mm na str. 27 przy ΔtU = 16

K, nK = 1,33, nS = 0,91

Δt8) Q U 16 K = QKn ·  = 769 · ___ = 1437W

10 10

Δt9) Q U 16 S = QSn · ___ = 769 · ___ = 1179W

10 10

Strumień objętości powietrza V z tabeli mocy chłodniczych przy ustawieniu prędkości obrotowej 60%; V = 250 m3/h

Mnożnik do obliczania temperatury wylotu powietrza c

przy tL = 26 °C = 0,334 Wh/m3K

Q10) t S 1179 L2 = tL - ____ = 26 - __________ = 11,9 °C

V · c 250 · 0,334

6) ΔtW, K = tW2 - tW1 = 12 - 8 = 4K

Q11) m K 1437 K = _Δ_t__ · 0,86 = ____ · 0,86 = 309 l/h W, K 4

Z wykresu oporów hydraulicznych na str. 46:

krzywa 2 przy mK = 309 l/h = 4,1 kPa

Wynik

Moc chłodnicza klimatyzacji, całkowita QK= 1437 W

Moc chłodnicza klimatyzacji, jawna QS= 1179 W

Temperatura powietrza na wylocie tL2= 11,9 °C

Opór hydrauliczny RH= 4,1 kPa

Opór hydrauliczny RH= 4,1 kPa

Symbole

tW1 [°C] = temperatura na zasilaniu

tW2 [°C] = temperatura na powrocie

ΔtW,K [K] = różnica temperatur czynnika chłodniczego

ΔtU [K] = średni spadek temperatury – chłodzenie

tL [°C] = temperatura powietrza pomieszczenia

tL2 [°C] = temperatura powietrza na wylocie

QK [W] = moc chłodnicza, całkowita

QKn [W] = normatywna moc chłodnicza,

całkowita przy wodzie lodowej

16/18°C, temperaturze powietrza

pomieszczenia 27 °C, wilg. wzgl. 50%

QS [W] = moc chłodnicza, jawna

QSn [W] = normatywna moc chłodnicza klimatyzacji,

jawna przy wodzie lodowej 16/18°C;

temperaturze powietrza

pomieszczenia 27 °C, wilg. wzgl. 50%

nK [-] = wykładnik korekty mocy

chłodniczej, całkowitej

nS [-] = wykładnik korekty mocy chłodniczej,

jawnej

mK [l/h] = przepływ czynnika chłodniczego

RK [kPa] = opór hydrauliczny – chłodzenie

V [m3/h] = strumień objętości powietrza

c [Wh/m3K] = mnożnik do obliczania temperatury powietrza na wylocie

Problemy z odprowadzaniem skroplin w małych urządzeniach chłodniczych, czy klimatyzatorów wymusiły zastosowanie niezawodnego odparowania. Urządzenia często są usytuowane w różnych warunkach i nie można dopuścić do niekontrolowanego wycieku skroplin w miejscu ich ekspozycji. Taka awaria, nie tylko wpływa na złą opinię o urządzeniu, ale także o producencie urządzenia, jak również i o serwisie.

Odparowywanie skroplin w małych urządzeniach chłodniczych i klimatyzatorów realizowane jest na wiele sposobów. Najważniejszą kwestią jest niedopuszczenie do niekontrolowanych wycieków, które źle wpływają na opinią o urządzeniu, a także o serwisie obsługującym dane urządzenie. W najgorszym wypadku taki wyciek może spowodować zwarcia, a nawet pożary. Poniżej przedstawiano kilka stosowanych rozwiązań.

Najprostszym sposobem jest umieszczenie na sprężarce pojemnika, w którym pod wpływem ciepła pochodzącego ze sprężarki wilgoć jest odparowywana. Jest to rozwiązanie nadające się jedynie do urządzeń, w których mamy bardzo małe ilości skroplin. Stosowane jest niemal wyłącznie w urządzeniach domowych.
Kolejne rozwiązanie jest podobne do pierwszego, z tym że wykorzystuje ciepło przegrzania na rurce tłocznej za sprężarką. Z rurki wykonywana jest pętla umieszczana w pojemniku na skropliny. W przypadku urządzeń z dużą ilością skroplin to rozwiązanie może nie nadążać z odparowaniem, co może spowodować wycieki wody na zewnętrz urządzenia.
Niektórzy stosują mechaniczny czujnik poziomu skroplin, który załącza i wyłącza grzałkę. Największą wadą tego rozwiązania jest zawodność samego czujnika. Rozwiązanie takie jest wypierane przez samoregulujące grzałki.

Rozporządzenie numer 2037/2000, obowiązujące na terenie UE od 1 stycznia 2002 zakazuje utylizacji chłodziarek i zamrażarek domowych bez uprzedniego zebrania i bezpiecznej likwidacji znajdujących się w nich substancji zubożających warstwę ozonową.

Urządzenie wykorzystuje ciekły azot, znajdujący się w opatentowanym niskotemperaturowym wymienniku ciepła, do schłodzenia i zebrania substancji zubożających warstwę ozonową (ang. Ozone Depleting substances — ODS), uwalnianych podczas utylizacji chłodziarek i zamrażarek. Ostatnie miligramy substancji R11, R12 i cyklopentanu są absorbowane przez sita molekularne. Skład pozostałych gazów jest pozostanie zgodny z obowiązującymi przepisami i można je uwolnić do atmosfery.

Zalety systemu Cryo

* Emisja niższa niż określona w przepisach — dzięki praktycznie 100% skuteczności odzyskiwania substancji zubożających warstwę ozonową, poziom emisji spełni najsurowsze wymogi przepisów obowiązujących teraz (2037/2000) i w przyszłości.
* Specjalistyczna pomoc — światowej klasy eksperci pracujący w zespołach zajmujących się kriogeniką i wsparciem technicznym chętnie udzielą fachowej pomocy i konsultacji.
* Bez dodatkowych odpadów — system Cryo nie powoduje powstawania dodatkowych odpadów, a więc nie stwarza dodatkowych problemów.

Charakterystyka warunków pracy
W oddziałach wydobywczych kopalń KGHM Polska Miedź S.A. eksploatacja złoża rudy prowadzona jest tzw. systemem filarowo-komorowym, a front eksploatacyjny charakteryzuje się występowaniem wielu stacjonarnych i ruchomych źródeł ciepła. Są nimi maszyny, urządzenia elektromechaniczne pracujące w komorach i przodkach oraz maszyny z napędem spalinowym, przemieszczające się po drogach odstawy urobku.
Prowadzone wieloletnie obserwacje i pomiary parametrów klimatycznych powietrza w oddziałach wydobywczych wykazały, że szczególnie trudne warunki cieplne panują na stanowiskach operatorów ładowarek kopalnianych, spychaczy, wozów do obrywki skał, wozów wiercących i kotwiących, samojezdnych wozów odwadniających, samojezdnych wozów strzelniczych oraz wozów odstawczych. Przyczyny, to znaczne strumienie ciepła od układów napędowych tych maszyn górniczych, emitowane przez promieniowanie i konwekcję, które w dużym stopniu wpływają na wzrost temperatury na stanowisku pracy oraz niewielkie średnie prędkości przepływu powietrza w tych miejscach pracy.
Istotnym elementem procesu wydobywczego są stanowiska operatorów urządzeń do rozbijania brył skalnych, lokalizowane w bezpośrednim sąsiedztwie oddziałów wydobywczych oraz stanowiska operatorów napędów przenośników taśmowych. Są one zlokalizowane w strumieniu powietrza zużytego, którego temperatura znacznie przekracza 30^oC. W tym samym strumieniu powietrza znajdują się stanowiska pracy przy serwisowaniu i naprawach urządzeń elektrycznych, przenośników, w komorach rozdzielni elektrycznych.
Przeprowadzone pomiary i obliczenia wykazały, że dla jednego oddziału wydobywczego, o wielkości produkcji około 3000 Mg/dobę, teoretyczna moc chłodnicza netto, niezbędna do zapewnienia na wszystkich stanowiskach pracy w oddziale temperatury powietrza poniżej 32^oC wyniesie w granicach 2,5-2,8 MW. W tej sytuacji stosowanie rozwiązań ze schładzaniem powietrza za pomocą wyłącznie dużych urządzeń stacjonarnych, zabudowanych na wlocie powietrza do oddziału, wydaje się mało efektywne. Korzystniejszym jest rozwiązanie, w którym moc chłodnicza urządzeń schładzających cały strumień przewietrzającego powietrza wyniesie około 1,5-1,8 MW, zaś na operatorskich stanowiskach pracy wykorzystywane są kabiny klimatyzowane.

Urządzenia chłodnicze do klimatyzacji w górnictwie rud miedzi
Obecnie w praktyce górniczej do zwalczania zagrożenia temperaturowego wykorzystuje się następujące rozwiązanie techniczne:
• urządzenia chłodnicze i kabiny operatorskie do klimatyzacji stanowiskowej,
• urządzenia chłodnicze do ochładzania powietrza lokalnie, w określonym rejonie robót (np. oddział, przodek, wyrobisko),
• a ponadto w kopalni miedzi Rudna zaawansowana jest budowa centralnej instalacji klimatyzacyjnej z urządzeniami chłodniczymi na powierzchni ziemi.

Klimatyzacja stanowiskowa jest szczególnie efektywna w kopalniach rud miedzi, charakteryzujących się występowaniem licznych operatorskich stanowisk pracy oraz znaczącymi ilościami powietrza, niezbędnego do przewietrzania miejsc i rejonów pracy.
Rozwiązanie techniczne wytwarzanego w CBPM Cuprum we Wrocławiu urządzenia chłodniczego typu KLU-1.2a przeznaczonego do ochładzania powietrza kierowanego do zamkniętej kabiny operatora stacjonarnego urządzenia górniczego (np. urządzenia do rozbijania lub kruszenia skał, przenośnika taśmowego lub zespołu pomp głównego odwadniania) przedstawiono na rys. 1. (…)

Rys. 1. Widok agregatu chłodniczego KLU-1.2a

Rys. 2. Samojezdny wóz górniczy z klimatyzowaną kabiną

Natomiast wykres przedstawiający rozkład temperatury powietrza wzdłuż długości frontu eksploatacyjnego oddziału z czterema urządzeniami chłodniczymi 300 kW przedstawiono na rys. 5.

Rys. 5. Przykładowy rozkład temperatury powietrza w oddziale wydobywczym z klimatyzacją

Porównując powyższy rozkład z zależnością uzyskaną na podstawie badań przeprowadzonych przed uruchomieniem urządzeń chłodniczych można stwierdzić, że uzyskiwane średnie obniżenie temperatury powietrza w trzecim sektorze (odcinek frontu 300-450 m od początku frontu) wynosi około 1,8-2,1^oC. Efekty działania urządzeń schładzających powietrza na wlocie do oddziału wydobywczego, zarejestrowane w trakcie jedenastu serii pomiarowych, pokazano na rys. 6.

Rys. 6. Parametry klimatyczna powietrza w oddziale w czasie po uruchomieniu klimatyzacji

Na przedmiotowym wykresie widoczna jest tendencja obniżania się średniej temperatury powietrza w oddziale, od wartości 33,6^oC do 30,1^oC. Obliczenia wykazują, że dalszy spadek temperatury powietrza może nastąpić wskutek zwiększenia wydajności chłodniczej urządzeń zainstalowanych przed wlotem na oddział.
Wymienione wyżej urządzenia chłodnicze eksploatowane są w bardzo trudnych warunkach środowiskowych, które m. in. powodują przyspieszone zużycie urządzeń. Przykładowy widok urządzenia po okresie rocznej eksploatacji pokazano na rys.

Dlatego też, przy wytwarzaniu oraz eksploatowaniu urządzeń w trudnych warunkach środowiskowych, jakie np. występują w kopalniach głębinowych, należy uwzględnić liczne, scharakteryzowane w drugiej części artykułu uwarunkowania konstrukcyjno-eksploatacyjne.

Jednym z podstawowych zadań instalacji wentylacyjnej jest doprowadzenie odpowiedniej ilości powietrza do pomieszczeń. Jednak, jak wykazuje doświadczenie, niespełnienie tego warunku występuje w wielu, nawet bardzo nowoczesnych układach. Składają się na to różne przyczyny, takie jak: nieprawidłowość obliczeń w fazie projektu, niewłaściwy dobór urządzeń i wentylatorów, czy bardzo częste, wprowadzanie licznych zmian na etapie wykonywania i eksploatacji instalacji. Dlatego tak ważna jest kontrola pracy instalacji wentylacyjnej i to nie tylko w czasie uruchamiania, ale także podczas użytkowania obiektu.
Prowadzenie pomiarów parametrów powietrza jest podstawową drogą do oceny prawidłowości funkcjonowania instalacji wentylacyjnej. Porównanie z wartościami projektowanymi, uzyskiwanej temperatury, ciśnienia, czy przepływu oraz odpowiednie wyregulowanie układu jest warunkiem do odbioru instalacji po jej wykonaniu. Na podstawie pomiaru strumienia objętości powietrza możemy ocenić poprawność pracy układu oraz podejmować działania związane z jego naprawą.

Określenie przepływu w przewodzie wentylacyjnym
Wartość strumienia objętości jest iloczynem prędkości średniej i pola przekroju poprzecznego przewodu. Drogą do obliczenia strumienia powietrza w przewodzie wentylacyjnym jest określenie prędkości średniej w przekroju pomiarowym. Jedną z podstawowych metod wyznaczania prędkości średniej jest tzw. “sondowanie”. Badanie polega na pomiarach prędkości w poszczególnych punktach pomiarowych przekroju, a następnie wyliczeniu średniej arytmetycznej.

Rozmieszczenie punktów pomiarowych
W przypadku kanałów prostokątnych najwygodniej jest podzielić przekrój pomiarowy na pola o równej powierzchni. Zalecana liczba pól to od 16 do 64. Przez otwory wywiercone w ściance przewodu wprowadza się sondę pomiarową i mierzy prędkości w środkach wyznaczonych pól. Otrzymane wyniki należy uśrednić. W przypadku przewodów o przekroju kołowym, rozłożenie punktów pomiarowych na średnicy nie jest równomierne i trzeba je każdorazowo wyliczyć. Pomiary wykonuje się na dwóch prostopadłych średnicach. Ostateczny wynik jest także średnią arytmetyczną, podobnie jak w przekroju prostokątnym. Na rys. 1 podano odległości punktów pomiarowych od ścianki przewodu w funkcji jego średnicy. (…)

Rys. 1. Rozmieszczenie punktów pomiarowych wg metody podziału na pola o równej powierzchni

Zakres inżynierii sanitarnej obejmuje sieci oraz instalacje wodociągowe i kanalizacyjne, sieci ciepłownicze i instalacje centralnego ogrzewania wraz z kotłowniami, urządzenia wentylacyjne i klimatyzacyjne, a także inne instalacje rurowe, w których są stosowane te same lub podobne wyroby. Obowiązujący w Polsce system dopuszczania do obrotu i stosowania wyrobów budowlanych, wzorowany na Dyrektywie nr 89/106/EWG [ 6 ] - zwanej dyrektywą budowlaną - jest określony w art.10 Ustawy Prawo budowlane. Przy stosowaniu wyrobów w budownictwie muszą być spełnione przepisy wynikające z Ustawy Prawo budowlane, jak i inne obowiązujące ustawy i przepisy.

Systemy dopuszczania wyrobów do stosowania w budownictwie
Szczegółowa analiza wymagań dla wyrobu jest każdorazowo przeprowadzana przez jednostkę upoważnioną do ustalenia wymagań dla wyrobu, a więc jednostkę aprobującą lub certyfikującą. Definicja “wyrobu budowlanego” została podana w Ustawie z 27 lipca 2001 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane  i jest następująca :
Wyrób budowlany - to wyrób w rozumieniu przepisów o pomiary wentylacji ocenie zgodności, wytworzony w celu wbudowania, wmontowania, zainstalowania lub zastosowania w sposób trwały w obiekcie budowlanym, wprowadzany do obrotu jako wyrób pojedynczy lub jako zestaw wyrobów do stosowania we wzajemnym połączeniu stanowiącym integralną całość użytkową.
Zgodnie z art.10, ust. 2 Prawa budowlanego: 
Dopuszczone do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie są:
1) wyroby budowlane właściwie oznaczone, dla których, zgodnie z odrębnymi przepisami:
a) wydano certyfikat na znak bezpieczeństwa, wykazujący, że zapewniono zgodność z kryteriami technicznymi określonymi na podstawie Polskich Norm, aprobat technicznych oraz właściwych przepisów i dokumentów technicznych - w odniesieniu do wyrobów podlegających tej certyfikacji
b) dokonano oceny zgodności i wydano certyfikat zgodności lub deklarację zgodności z Polską Normą lub z aprobatą techniczną - w odniesieniu do wyrobów nie objętych certyfikacją określoną w lit. a), mających istotny wpływ na spełnienie co najmniej jednego z wymagań podstawowych.

Jednostkowe wytwarzanie i stosowanie wyrobów
Nie wymagają oznakowania znakiem budowlanym wyroby wytwarzane i stosowane jednostkowo zgodnie z art 10, ust. 3. Prawa budowlanego: 
Dopuszczone do jednostkowego stosowania w obiekcie budowlanym są wyroby wykonane według indywidualnej dokumentacji technicznej sporządzonej przez projektanta obiektu lub z nim uzgodnionej, dla których dostawca wydał oświadczenie wskazujące , że zapewniono zgodność wyrobu z tą dokumentacją oraz z przepisami i obowiązującymi normami.
Szczegółowe zasady i tryb dopuszczania wyrobów budowlanych do jednostkowego stosowania w określonych obiektach budowlanych, wyroby specjalnie zaprojektowane i wykonane dla danego obiektu, są określone w rozdziale 2 rozporządzenia MSWiA:

Aktualny system dopuszczania do obrotu i powszechnego stosowania wyrobów budowalnych w Polsce

Klimatyzacja- Dziś stają się powszechnym wyposażeniem pomieszczeń codziennego użytku: centrów handlowych, restauracji, biur, a także prywatnych mieszkań.

Do najważniejszych czynników wpływających na rosnącą popularność klimatyzatorów w Polsce można zaliczyć: wzrost wymogów technicznych powstających inwestycji, wzrost oczekiwań Polaków odnośnie standardów pracy i życia codziennego, a także spadek cen urządzeń klimatyzacyjnych oraz wzrost ich jakości i efektywności.

dystrybutor urządzeń marki CLIV w Polsce oferuje efektywne energetycznie rozwiązania przeznaczone do systemów klimatyzacji komfortu. Do szerokiego segmentu oferty należy grupa urządzeń adresowana do budynków jedno- i wielorodzinnych. W zakresie tej grupy znajduje się siedem typoszeregów pomp ciepła, trzy typoszeregi monoblokowych central klimatyzacyjnych zdolnych do przygotowania powietrza pierwotnego (również opartych na pompie ciepła typu powietrze-powietrze), kilkanaście typoszeregów odbiorników chłodu – klimakonwektorów wentylatorowych oraz specjalny zespół automatyki kontrolno-sterującej, który umożliwia sprawne sterowanie pracą wszystkich urządzeń włączonych w system grzewczo-chłodzący.

Poszczególne typoszeregi pomp ciepła typu powietrze-woda lub woda-woda zostały zaprojektowane pod kątem różnorodnej charakterystyki obiektów mieszkalnych. Zasadnicze cechy/wymagania, dla których preferowane są poszczególne typoszeregi urządzeń przedstawiono poniżej.

Urządzenia z tego typoszeregu dostępne w wersji z pompą ciepła przewidziano do wykorzystania w klimacie, w którym w przewadze wymagana jest funkcja ogrzewania. Pompy ciepła osiągają maksymalną efektywność zarówno w instalacjach z ogrzewaniem płaszczyznowym jak i urządzeniami końcowymi, np.: klimakonwektorami wentylatorowymi. Mogą pracować do temperatury -15°C (typoszeregi:

Urządzenia z tej grupy (przeznaczone do ogrzewania) cechuje wysoką efektywność energetyczna. Zostały zaprojektowane jako alternatywne rozwiązania dla kotłów grzewczych w tradycyjnych systemach ogrzewania. Mogą pracować w zakresie temperatury od 35 do -18°C i „produkować” wodę o temperaturze 60°C przy temperaturze zewnętrznej do -10°C (typoszereg

To typoszereg urządzeń przeznaczony na potrzeby ogrzewania i chłodzenia. Wykorzystuje energię z gruntu lub wody jako dolne źródło ciepła. Urządzenia są dostępne jako chłodzące lub grzewcze, bądź jako pompy ciepła. Zaprojektowano je do współpracy z ogrzewaniem płaszczyznowym oraz z urządzeniami końcowymi, np. klimakonwektorami wentylatorowymi (typoszereg

System integrujący wszystkie niezbędne elementy w pojedynczym urządzeniu realizuje funkcje grzania, chłodzenia oraz produkcji ciepłej wody użytkowej. Jest przystosowany do współpracy z kolektorami słonecznymi, panelami płaszczyznowymi i grzejnikami. Wyposażony został w panel zarządzania wszystkimi funkcjami urządzenia. Dostępny jest w dwóch wersjach powietrze-woda oraz woda-woda. Urządzenia systemu pracują do -20°C (typoszereg: ELFOEnergy Gaia).
Pomimo, że większość opisanych systemów i urządzeń lokuje się w przedziale najwyższej efektywności energetycznej tj. w klasie „A” to jednak na szczególne zainteresowanie zasługuje nowy i chroniony patentem produkt, dostępny w wersji powietrze-woda (oraz woda-woda)
.
Jest to bardzo ważne wyróżnienie dla awangardowego rozwiązania technicznego dostarczającego komfort przez cały rok z zastosowaniem technologii „inwerterowej”, integrującego zasadnicze elementy grzewczo-chłodzące i przystosowanego do odbioru energii odnawialnej we wszystkich jej formach. GAIA zapewnia średnie roczne oszczędności energii pierwotnej, aż do 55% w stosunku do rozwiązań tradycyjnych, oraz redukcję pośredniej emisji CO2 o 45% w porównaniu do kotła kondensacyjnego.

Wyróżnienie nagrodą w państwie takim jak Słowacja, w którym przyjmowane są do obliczeń niskie temperatury powietrza zewnętrznego, stanowi dla produktu GAIA mocne potwierdzenie wydajności, wysokiej efektywności i niezawodności w naszych warunkach klimatycznych.
W ostatnich latach Polska zaczęła doganiać kraje Europy Zachodniej pod kątem standardów realizowanych inwestycji. Są to naturalne tendencje obserwowane w krajach wysokorozwiniętych, co wynika z rosnących wymagań zarówno ze strony inwestorów, jak i ustawodawców. Dzięki temu na przykład wszystkie nowopowstające budynki usługowo-produkcyjne muszą być obecnie wyposażane w systemy wentylacyjne i klimatyzacyjne, posiadające certyfikaty energetyczne uwzględniające zyski i straty ciepła.

Systematycznie rosną nie tylko normy techniczne, jakie muszą spełniać budynki i pomieszczenia, ale także nakładany jest obowiązek zakładania systemów klimatyzacji w wybranych sektorach usługowych. Dotyczy to na razie aptek - gdzie taka konieczność jest określona prawem o roku 2010 - ale w następnych latach ma być on rozszerzany o kolejne branże.

Polacy coraz bardziej cenią sobie wygodę zarówno w domu, jak i w pracy. Dla poczucia komfortu potrzebujemy optymalnej temperatury, która pozwoli nam efektywnie funkcjonować. Urządzenia wysokiej klasy umożliwiają nie tylko chłodzenie w upalne dni, ale także dogrzewanie pomieszczeń w zimie, przy optymalizacji zużycia energii.

Nowoczesne systemy klimatyzacyjne pozwalają wyeliminować niekorzystne dla samopoczucia, sezonowe wahania temperatur. Co więcej, inwestycja w klimatyzację - zarówno pomieszczeń użytku publicznego, jak i prywatnych domów - podnosi nie tylko komfort związany z temperaturą, ale także umożliwia poprawę jakości powietrza, dzięki stosowaniu nowoczesnych filtrów.

Nie bez znaczenia jest też co raz większa konkurencja na rynku producentów i dystrybutorów, dzięki której klimatyzacja staje się coraz tańsza, a tym samym bardziej dostępna dla każdego konsumenta.

Ponadto, klienci częściej są zainteresowani takimi cechami, jak: jakość wykonania, klasa energooszczędności, czy parametry pracy urządzenia. Jednocześnie rośnie świadomość ekologiczna Polaków, dlatego producenci i dystrybutorzy - podążając za tym trendem - oferują przyjazne środowisku urządzenia. Nie bez znaczenia jest także wygląd. Urządzenia te są zdecydowanie mniejsze, a dzięki pracy projektantów stanowią przyjazny dla oka element wystroju wnętrza, co dodatkowo przekonuje użytkowników do korzystania z tych rozwiązań.
Jedna jednostka zewnętrzna może obsługiwać do czterech jednostek wewnętrznych. System dedykowany do instalacji klimatyzacyjnych pomieszczeń o dużej powierzchni, pomieszczeń w kształcie litery L lub innych niestandardowych kształtach. V Multi umożliwia elastyczny wybór różnych jednostek wewnętrznych kilku typów, w szczególności wybór jednostek wewnętrznych o różnych wydajnościach w zakresie tego samego typu lub podobnych wydajności - różnych typów. Co więcej, do czterech jednostek wewnętrznych może pracować synchronicznie z jedną jednostką zewnętrzną. 14 typów jednostek wewnętrznych, 69 modeli. Jednostki zewnętrzne
Inną tendencją, jaką można zaobserwować na rynku klimatyzacji, jest zainteresowanie kompleksowymi rozwiązaniami, które pozwalają na obsługę kilku pomieszczeń za pomocą jednego urządzenia. Takie układy dają możliwość chłodzenia kilku pomieszczeń, dzięki czemu system jest jeszcze bardziej energooszczędny.

Klimatyzatory dzielą się na dwie zasadnicze grupy. Urządzenia typu on off oraz inwertery. W zależności od naszych wymagań i kwoty, jaką chcemy przeznaczyć na zamontowanie klimatyzacji, możemy wybrać jedną z nich.
Systemy multi split oparte na sterowanych inwerterem jednostkach zewnętrznych Mitsubishi Heavy Ind., o wydajnościach chłodniczych od 4,0 do 8,0 kW i wydajnościach ogrzewania odpowiednio od 5,0 do 9,3 kW pozwalają na kombinacje 2, 3 lub 4 jednostek ściennych o wydajnościach od 2,0 do 7,1 kW oraz zastosowanie jednostek kanałowych i kasetonowych (do sufitów z panelami 600×600mm) o wydajnościach od 2,5 do 6,0 kW.

Urządzenia on off działają na zasadzie włącz-wyłącz. Agregat jest załączany i sprężarka pracuje na pełnych obrotach. Po uzyskaniu zadanej temperatury sprężarka jest wyłączana, a temperatura w pomieszczeniu rośnie o 2 stopnie Celsjusza, po czym sytuacja się powtarza. Urządzenie zostaje automatycznie włączone i proces zaczyna się od początku.
Niewątpliwą zaletą agregatów jest elastyczność w doborze jednostek wewnętrznych oraz duże odległości (do 70 m) i przewyższenia pomiędzy jednostkami (do 25 m). Multisplity charakteryzuje niski poziom hałasu jednostek wewnętrznych jak i zewnętrznych, co czyni je ciekawym rozwiązaniem w domach i mieszkaniach. Klimatyzator MHI z pewnością nie zakłóci snu domownikom jak i ich sąsiadom.
Urządzenia inwerterowe natomiast uzyskują średnio dwa razy większe obroty, dzięki czemu szybciej uzyskują żądaną temperaturę. Po jej osiągnięciu płynnie zmniejszają obroty. Pozwala to na zredukowanie zużycia energii i cichszą pracę, co znacznie podnosi komfort użytkowania. Ponadto, urządzenia inwerterowe są dużo bardziej precyzyjne, dlatego otrzymujemy mniejsze wahania temperatur w pomieszczeniu. Ciągłość i płynność pracy wydłuża też żywotność urządzenia, a co za tym idzie zmniejsza koszty serwisowania i ewentualnej wymiany. Jednostki inwerterowe są średnio o 40% bardziej energooszczędne niż zwykłe klimatyzatory. Wyższa cena tych urządzeń często zwraca się już po pierwszym roku eksploatacji.

Oferta urządzeń klimatyzacyjnych jest coraz bogatsza i pozwala na dobranie rozwiązania na miarę naszych potrzeb oraz możliwości, zarówno architektonicznych, jak i finansowych. Na sprzedaż klimatyzatorów istotnie przyczyniają się czynniki atmosferyczne - upalne lata i mroźne zimy. Tegoroczne rekordy temperatur w czasie wakacji były przyczyną prawdziwego boomu na klimatyzatory - urządzenia zostały wyprzedane z magazynów, co zaowocowało nawet 6 tygodniowymi okresami oczekiwania na dostawę. Dlatego dla własnego komfortu warto podjąć decyzję o zakupie klimatyzatora z wyprzedzeniem.

Rekuperator Orcon 300/400 posiada wymiennik krzyzowo-przeciwpradowy o maksymalnej sprawności odzysku ciepła 97%. Wyposażony jest w wentylatory prądu stałego EBM z funkcja (utrzymują wydatek na zadanym poziomie bez względu na opór systemu) . Posiada standardowo wbudowany automatyczny proporcjonalny bypass oraz wbudowany czujnik wilgotności powietrza . W momencie wzrostu wilgotności np. podczas prysznica lub gotowania , urządzenie automatycznie podnosi wydatek powietrza do momentu spadku poziomu wilgotności.

Ponadto w standardzie dostępne jest bezprzewodowe sterowanie rekuperatorem , co eliminuje konieczność kablowania automatyki. Na życzenie użytkownika urządzenie może być sterowane dodatkowymi bezprzewodowymi przełącznikami oraz wyposażone w bezprzewodowe detektory CO2.
Wybór rekuperatora, to zadanie nie łatwe, zwłaszcza dla inwestora, czy instalatora z niezbyt wielkim doświadczeniem w tworzeniu nowoczesnych instalacji wentylacyjnych. Trzeba bardzo skrupulatnie przyjrzeć się ofercie i najlepiej skonsultować decyzje z doradcą technicznym. Błędy popełnione przy wyborze rekuperatora mogą być zauważalne dopiero po latach. Najczęstszy z nich to krótkowzroczna oszczędność. Polega ona na obniżeniu kosztów całego systemu wentylacyjnego poprzez dobranie urządzeń o mniejszej, niż konieczna wydajności. Faktura będzie wyglądała zadowalająco, gorzej z samopoczuciem domowników po kilku lub kilkunastu miesiącach. W pomieszczeniach będzie odczuwalna duszność, a nieprzyjemne zapachy nie będą skutecznie usuwane. Na samopoczucie inwestora mogą mieć również wpływ późniejsze rachunki za eksploatację i serwis systemu. Najtańsze urządzenia wcale nie gwarantują ekonomicznej kalkulacji kosztów. Często właśnie te najtańsze w zakupie rozwiązania łączą się ze zwiększonymi kosztami eksploatacji i już po roku-dwóch kosztują więcej niż rekuperatory dobrej marki. Wybierając urządzenia nowoczesne możemy liczyć na mniejsze zużycie energii elektrycznej oraz większą wydajność, czyli realnie większy odzysk ciepła przy większej wydajności wentylatorów.

Wybierając urządzenia nowoczesne, np. DAYTONA 350 na silnikach prądu stałego możemy liczyć na mniejsze zużycie energii elektrycznej (roczny koszt to zaledwie 525,6 zł) w stosunku do urządzeń starego typu oraz większą wydajność, czyli realnie większy odzysk ciepła przy większej wydajności wentylatorów – nawet do 95% .
Przy wyborze rekuperatora początkujący instalatorzy często też zapominają o uwzględnieniu oporów instalacji oraz sprężu dyspozycyjnym rekuperatora. Efekt tego jest taki, że rzeczywista wydajność urządzenia zmniejsza się o ponad połowę.

Odzysk wilgoci
Istotną funkcją wymiennika obrotowego jest odzysk wilgoci, który zapobiega nadmiernemu przesuszaniu się powietrza w pomieszczeniach. Ma to ogromne znaczenie w okresie zimowym, kiedy zawartość wilgoci w powietrzu zewnętrznym jest bardzo niska. Większość wymienników dostępnych na rynku nie posiada tej funkcji.

Odzysk chłodu
W okresie letnim, gdy na zewnątrz są wysokie temperatury, a pomieszczenia są klimatyzowane, centrala odzyskuje chłód z powietrza usuwanego, dzięki czemu temperatura powietrza nawiewanego jest niższa od temperatur zewnętrznych .

Łatwość montażu
Centrale gotowe do instalacji bezpośrednio po zakupie – są bardzo łatwe w montażu.

Specyfikacja urządzenia

Wydajność	+266/-266 m³/h
Zalecana kubatura	0-410 m³
Moc wentylatorów	119/119 W
Zasilanie	230 V ~/50 Hz
Zabezpieczenie	10 A szybkie
Zabezpieczenie przed przegrzaniem	Tak
Króćce przyłączeniowe	Ø 125 mm
Waga	45 kg
Filtr (standard)	F7/F5
Nagrzewnica	wtórna elektryczna

Plaza jest wytwarzana z podejściem serwisowym zarówno z lewej jak i prawej strony.

Podstawowym błędem montażowym, już wcześniej zaakcentowanym, jest brak dobrego (lub, o zgrozo, wcale) projektu systemu wentylacji. Bez tego nie mamy pełnej informacji, na jakiej podstawie dobrać anemostaty i jak poprowadzić kanały nawiewu i wywiewu oraz o jakiej średnicy?
Do wentylacji pomieszczeń pobierane jest powietrze z zewnątrz budynku. Mimo zamieszczonych w rekuperatorze filtrów należy zwrócić uwagę na miejsce umieszczenia czerpni. Powietrze zewnętrzne należy pobierać w miejscu, w którym istnieje najmniejsza możliwość wystąpienia zanieczyszczeń. Otwór zasysania dla powietrza zewnętrznego i otwór wydmuchowy powietrza wylotowego powinny znajdować się możliwie najdalej od siebie (minimalny odstęp dla uniknięcia spinki strumieni to 3 m). Należy przy tym uwzględnić kierunek wiatru, aby uniknąć wpływów wywieranych przez siłę wiatru. Przyłącze systemu kanałów do przyłącza na ścianie zewnętrznej musi zostać zaizolowane termicznie i być szczelne dyfuzyjnie. Ważne jest nie tylko miejsce montażu czerpni, ale również jej wielkość. Zbyt mała czerpnia ścienna lub brak skrzynki rozprężnej skutkują zaciąganiem wody opadowej, zatykaniem siatki czerpni oraz wzmożonym hałasem.
Proces odzysku ciepła prowadzi do powstania kondensatu. Dlatego nieodpowiednie umieszczenie odpływu skroplin, brak jego ocieplenia i brak odpowiedniego zasyfonowania doprowadzi do zamarzania kondensatu, gromadzenia się wody w centrali oraz cofanie się zapachów z instalacji kanalizacyjnej.
Wszystkie przewody, szczególnie te znajdujące się w nieogrzewanych obszarach i prowadzone poza ciepłą strefą budynku, muszą być dyfuzyjnie szczelne i termicznie zaizolowane (min. 50 mm). Przewody powietrza zewnętrznego oraz wylotowego powinny być w każdym przypadku zaizolowane termicznie przed powstawaniem k o n d e n s a t u (min. 20 mm) i posiadać zewnętrzną izolację paroszczelną. Skutkiem nie dostosowania się do tego zalecenia będzie spadek efektywności odzysku ciepła, wykraplanie się wilgoci w zimnych kanałach, szczególnie przy wyłączonej centrali.

System wentylacji mieszkań nie może być eksploatowany razem z otwartymi instalacjami paleniskowymi z zasysaniem powietrza do spalania z kotłowni (np. otwarty kominek, kocioł z komorą otwartą). Spaliny „wysysane” są do pomieszczenia, przez co stwarzamy olbrzymie zagrożenie dla mieszkańców. W przypadku połączenia układu wentylacji mechanicznej z ogrzewaniem kominkowym bardzo istotne jest zamontowanie odpowiednich, szczelnych przepustnic zwrotnych, aby uniemożliwić cofanie się rozgrzanego powietrza do centrali. Może to spowodować uszkodzenie mechanicznych części rekuperatora.

la prawidłowego funkcjonowania wentylacji z odzyskiem ciepła jest zapewnienie przepływu powietrza przez wszystkie pomieszczenia. Właściwą cyrkulację zapewnią szczeliny pod płaszczyzną drzwi wewnętrznych lub kratki wentylacyjne. Wielkość szczeliny będzie wystarczająca przy zachowaniu światła od 0,8 do 1,2 cm.
Standardowo nie należy podłączać okapów kuchennych do urządzeń wentylacji mechanicznej. Przede wszystkim dlatego, że w okapie spodziewamy się znacznie większych strumieni objętościowych (> 300 m3/h). Nie bez znaczenia jest także fakt występowania w systemie wyciągowym osadów tłuszczu i produktów spalania, które mają negatywny wpływ na sprawność działania całego systemu.

Pracująca centrala wentylacyjna na skutek działania wentylatorów zostaje wprawiona w drgania.  Radzimy, aby w budownictwie szkieletowym lub wszędzie tam, gdzie są stropy drewniane zastosować dodatkowe odsprzężenie np. dzięki dodatkowej płycie betonowej lub tłumików drgań.

Roman Jeziorski z firmy Dospel zwraca uwagę, aby przy montażu instalacji nie stosować zbyt wielu kształtek i przejść pod kątem 90 stopni. Stwarzają one zbyt duży opór na instalacji, wydatki są za małe i powodują spadek ciśnienia. Natomiast głównym zaleceniem jest to, aby nie wykonywać całej instalacji z przewodów elastycznych, izolowanych lub nie, bez wykorzystywania jakichkolwiek złączek, trójników czy kolan. Instalacja tego typu jest, co prawda tańsza, ale mniej efektywna, niż instalacja wykonana w technologii przewodów sztywnych. Ponadto często „rozchodzi się w szwach” jeszcze w trakcie montażu. Także regulacja tego typu instalacji jest bardzo trudna lub wręcz niemożliwa.  Przestrzegamy przed umieszczaniem central w przestrzeniach nieogrzewanych. Może to doprowadzić do zamarzania wymiennika centrali oraz wykraplania się wilgoci wewnątrz rekuperatora (szczególnie przy wyłączonej centrali). Nie należy montować nagrzewnic tuż za centralą, bo doprowadzi to do nierównomiernego przepływu powietrza przez nagrzewnicę i braku możliwości wykorzystania pełnej jej mocy. Z kolei brak przepustnic przed newralgicznymi anemostatami (np. pierwszy za centralą) skutecznie zaburzy domową ciszę szumami na anemostatach.

Rynkowy wybór urządzeń jest bardzo duży. Służąc radą swojemu klientowi nie zawiedźcie jego oczekiwań wybierając produkt nieodpowiedni do jego potrzeb i parametrów budynku. Doskonały montaż może nie wystarczyć, kiedy rekuperator jest zbyt małej mocy, lub odwrotnie – najlepsze urządzenie nie będzie spełniało swojej funkcji, jeśli będzie niewłaściwie zainstalowane.

Biorąc pod uwagę korzyści wynikające z przebywania w powietrzu o odpowiednich parametrach oraz ograniczenie strat ciepła wynikających z np. potrzeby rozszczelniania okien w celu przewietrzenia pomieszczenia, to decyzja o jej zastosowaniu wydaje się jednoznaczna.
Jednak zdarza się, że zainstalowany system nie spełnia oczekiwań inwestorów. Narzekają na jakość powietrza, dobiegający z urządzenia hałas oraz parę na szybach. Aby uniknąć tego typu skarg należy przed instalacją skupić się na dobrym projekcie całej instalacji oraz właściwym doborze i montażu jej elementów.

Podstawą najczęstszych problemów związanych z działaniem nowej wentylacji nawiewno-wywiewnej jest brak odpowiedniego projektu. Wszyscy producenci i dystrybutorzy central wentylacyjnych powtarzają chórem: dobry projekt wentylacji, wykonany przez wykwalifikowaną firmę to podstawa. Bez wykonania projektu istnieje duże prawdopodobieństwo dobrania urządzenia, którego wydajność będzie albo za mała albo za duża. Z czym się to wiąże? Zbyt mała wydajność to przede wszystkim niewystarczająca ilość wymian powietrza w pomieszczeniach – odczuwamy zaduch i wilgoć. Dobranie urządzenia o zbyt dużej wydajności jest mniejszym złem - z tego względu, że większość modeli ma możliwość dopasowania wydajności. Wiąże się to jednak z większymi kosztami (droższe urządzenie, większa ilość wymienianego powietrza w pomieszczeniach, które wcześnie czy później należy podgrzać) oraz ewentualnym hałasem na anemostatach (za duże przepływy) – ostrzega Dawid Pantera z firmy Viessmann.
Przy budowie nowego domu już na etapie jego projektu należy uwzględnić wentylację z rekuperatorem. Późniejsza zmiana decyzji będzie skutkowała dodatkowymi kosztami związanymi z np. burzeniem kominów i przebijaniem się przez stropy w celu zainstalowania kanałów wentylacyjnych. Na tym etapie najlepiej też przewidzieć odpowiednie miejsce dla centrali zapewniając łatwy dostęp do strony obsługowej.

Dane techniczne:
Rekuperator z pompą ciepła AWK- wydatek powietrza nawiew/wywiew: 750-1000 m3/h.
Skład: wymiennik krzyżowy, układ pompy ciepła ( moc chłodnicza 6,2 kW), wentylatory z zintegrowanym sterownikiem 0…10V (pobór mocy 2 x 0,31 kW), filtry G4, wszystkie podzespoły zasilane napięciem 1 x 230 V, wymiary urządzenia L x B x H: 1300 x 1000 x 410 mm, masa 137 kg.

Rok wprowadzenia do sprzedaży: 2011

Zastosowanie produktu:
Wentylacja i klimatyzacja pomieszczeń użyteczności publicznej takich jak restauracje, bary, biura, sale konferencyjne, pensjonaty, hotele itp.

Opis produktu:
Urządzenie stanowi kompaktowy zestaw nawiewno-wyciągowy z odzyskiem ciepła (chłodu) na bazie wymiennika krzyżowego oraz układu rewersyjnej pompy ciepła. Aparat standardowo jest jednostką samodzielną i nie wymaga urządzeń towarzyszących. Ze względu na gabaryty, pozycję pracy oraz składane uchwyty płyt inspekcyjnych, urządzenie przystosowane jest do podwieszenia w przestrzeni podstropowej. Powietrze poddawane jest następującej obróbce. Filtracja na filtrach klasy G4, odzysk ciepła (chłodu) na płytowym wymienniku krzyżowym, odzysk za pomocą pompy ciepła, funkcja grzania zimą oraz chłodzenie latem. Jako zespoły wentylatorowe zastosowano kompaktowe zestawy typu „plug fan” z bezpośrednim napędem napędzane energooszczędnymi silnikami z elektroniczną komutacją klasy EC. Obudowa płytowa wykonana z blachy ocynkowanej i wełny mineralnej zapewnia dobrą izolację termiczną i akustyczną. Urządzenie wyposażone jest w podwójny system odpływu skroplin osobno dla lata i zimy. Jest  wyposażony jest automatykę sterującą i gotowy do montażu.

Bogata oferta rynkowa oraz liczne programy rabatowe dla instalatorów zachęcają do wyboru urządzenia bez głębszej analizy jego parametrów. Ten sposób podejścia do zlecenia może zaowocować bardzo złą opinią wystawioną montażystom. Roman Jeziorski z firmy Dospel podkreśla, że warto mieć to na uwadze i przyjrzeć się uważnie nie tylko cenie, ale przede wszystkim, danym technicznym i kosztom eksploatacji.
Zacznijmy od wydajności urządzenia „obciążonego” instalacją, czyli sprężu dyspozycyjnego. Rekuperator bez instalacji ma niejednokrotnie znacznie większą wydajność niż rekuperator zainstalowany w systemie – po prostu wentylatory urządzenia muszą przezwyciężyć opór instalacji. Dane takie można odnaleźć w dokumentacji technicznej w formie tabeli zależności wydajności rekuperatora od sprężu. Niektórzy producenci opisując swoje centrale podają dwie wartości maksymalne: wydajności i sprężu. Wiedzą oni o tym, że nigdy jednocześnie nie występuje maksymalny spręż i maksymalna wydajność. Dla większości instalacji spadek ciśnienia (sprężu) oscyluje w granicach 100 do 150 Pa, dlatego też należy przyjąć nie mniejszą wartość niż 150 Pa.

Warto zwrócić zwrócić również uwagę na wartość sprawności wymiennika. Często producenci podają sprawność samego wymiennika centrali wentylacyjnej, a nie całego urządzenia. Szczególnie tańsze modele, ze względu na występowanie mostków termicznych w urządzeniach, mogą posiadać realną sprawność znacznie mniejszą niż deklarowaną przez producenta. Często też podaje się jedynie maksymalną sprawność teoretyczną, która możliwa jest do uzyskania wyłącznie w warunkach laboratoryjnych, a i to dla niezrównoważonej wartości nawiewu i wywiewu lub wyłącznie dla rekuperatora wyposażonego w nagrzewnicę, która podgrzewając powietrze podwyższy nam wartość sprawności temperaturowej urządzenia. Zdarza się, że podają sprawność dla temperatur, jakie w rzeczywistości nigdy nie występują, za to pozwalają na sztuczne uzyskanie maksymalnej sprawności wymiennika. Warto, więc zorientować się, czy deklarowana sprawność wynika tylko z dokumentów producenta, czy została potwierdzona przez certyfikowaną instytucję oraz czy badania zostały wykonane dla realnych wartości temperatury i wilgotności – zwraca uwagę Maciej Kosowski. Zastanawiając się nad wyborem stacji wentylacyjnej, warto również wziąć pod uwagę możliwość zmiany wydajności przepływu powietrza (ilości wymian powietrza w pomieszczeniach). Jest to szczególnie istotne, gdy mieszkańcy często przyjmują dużą ilość gości. Atutem, przemawiającym za konkretnym modelem może być dodatkowe wyposażenie w postaci kasety letniej, dzięki której dom jest wentylowany świeżym i filtrowanym powietrzem czy wbudowana klapa obejścia (bypass). Doradca z firmy Pro-Vent ostrzega - wiele central na rynku, reklamowanych jako posiadających bypass (czyli obejście wymiennika) ma go w formie częściowej. Tylko połowa powietrza omija wymiennik bypassem, druga natomiast przechodzi przez rekuperator i latem jest niepotrzebnie ogrzewana, co nie pozwala na schłodzenie domu w letnią noc (niejednokrotnie niwecząc działanie gruntowych wymienników ciepła).
Nie bez znaczenia są koszty eksploatacji. Wpływa na nie głównie pobór energii elektrycznej przez wentylatory. Jak podpowiada doradca z firmy Pro-Vent - wprowadzane na rynek wentylatory stałoprądowe zużywają mniej prądu, ale tylko przy mniejszych wydajnościach central, natomiast praca na maksymalnym biegu to pobór mocy taki sam jak przy tradycyjnych wentylatorach. Różnica jest natomiast zauważalna, gdy będziemy zmuszeni wymienić wentylator. W centralach MISTRAL 400 wymiana wentylatora to koszt ok. 400 zł, natomiast w centralach z wentylatorami stałoprądowymi możemy się liczyć z wydatkiem 800 – 1000 zł. Podsumowując koszty eksploatacji trzeba wziąć również pod uwagę wymianę filtrów, która jest wskazana minimum co trzy miesiące. Jest to działanie niezbędne, w celu utrzymania czystości kanałów i, co się z tym wiąże, powietrza, oraz bezawaryjnej pracy wentylatorów.

Dane techniczne:

· Wydajność wentylacji: 100-400 [m3/h]

· Moc znamionowa: 18-169 [W]

· Dopuszczalne opory układu: 160 Pa przy 300 m3/h

· Wymiary: 706×780x565 [mm]

· Klasa filtra: EU3 (EU7, opcja)

· Waga całk.: 39 [kg]

· Wydajność cieplna: 95 %.

Atesty, aprobaty, certyfikaty, CE itp (nazwy i numery): DEKLARACJE ZGODNOSCI CE


Zastosowanie produktu:
Rekuperator Orcon przeznaczony jest do wentylacji z odzyskiem ciepła dla budynków jednorodzinnych , apartamentów , mieszkań , sklepów , biur oraz powierzchni handlowych.